In dit tweede artikel van tegenpolen zoomen we in op de pragmatische GroenLinks-leidster Femke Halsema en de kersverse, principiële SGP-lijsttrekker Kees van der Staaij. Halsema, een voorvechter van vrouwenrechten. De belastingaftrek voor huismoeders krijgen noemde ze ‘aanrechtsubsidie’. Dit tot grote verontwaardiging van Van der Staaij. De SGP-leider Van der Staaij pleit juist voor het recht om je als vrouw in te zetten voor je gezin. Ook strijdt hij voor het recht van zijn partij om vrouwen niet op de kieslijst te zetten.
Halsema debatteert op een enthousiaste, energieke en soms wat heftige manier. Ze laat vaak een glimlachje zien als ze praat en is mediageniek. Van der Staaij heeft meer woorden nodig en verheft zijn stem zelden. Een heftige of verongelijkte toon zal hij niet snel aanslaan. Hij brengt zijn boodschap aan de man door rustig te praten met af en toe een woordgrapje tussendoor (na de val van het kabinet zei hij: “Hype, hype hoera”).
Inhoudelijk is Van der Staaij en de SGP niet pragmatisch te noemen. Hij is vooral principieel. Zijn belangrijkste doel is om het gezin weer de hoeksteen van de samenleving te laten worden. Vrouwen moeten niet de arbeidsmarkt opgejaagd worden. Homo-emancipatie past daar ook niet bij, vindt de SGP. Prostitutie moet worden afgeschaft.
Halsema is juist een voorstander van homo-emancipatie. Zij wil de bescherming van homoseksuelen vastleggen in de grondwet, zodat bijzondere scholen, die behoren tot Van der Staaijs’ achterban, geen homoseksuele leraren mogen weigeren.
Ook is Van der Staaij een fervent voorvechter van ‘het leven’; abortus en euthanasie dienen verboden te worden. Ook hier heeft Halsema een tegengestelde lijn: mensen moeten zelf kunnen beslissen over hun leven.
Ondanks dat deze twee politieke leiders mijlenver van elkaar afstaan, is er weinig vuurwerk tussen hen. Dat komt doordat ze allebei niet tot de grootste partijen behoren en ze allebei kalmer van karakter zijn dan bijvoorbeeld Wilders of Rutte.
