De uitkomsten van de verkiezingen waren duidelijk en onmogelijk. De VVD staat net 1 zetel boven de PvdA, de PVV werd derde partij en, als dieptepunt van de verkiezingen, nam onze voormalige premier Jan-Peter afscheid: zijn CDA is praktisch gehalveerd. Wat nu te doen ?

 De VVD kan een kabinet proberen te vormen met de VVD en de PVV. Dit heeft echter veel nadelen, vooral als het gaat om de partij van Wilders. Zo heeft de PVV geen zetels in de Eerste Kamer, wat problemen kan opleveren bij wetsvoorstellen. Een tweede probleem is dat het grootste deel van het CDA niet wil samenwerken met Wilders. Bovendien is het CDA objectief gezien aan een rustpauze in de oppositie toe: de boog kan niet altijd gespannen zijn.

 Het ligt dus meer voor de hand dat de VVD kiest voor een paars kabinet met de PvdA, D66 en GroenLinks. Hoewel Mark Rutte dit niet ziet zitten, is dit voor de VVD de meest reële en logische keuze.

 In de aanloop naar de verkiezingen heb ik door opinie – achtergrond – en nieuwsartikelen de ontwikkelingen in kaart gezet. De explosieve groei van de VVD en de reactie van de media erop, de flaters van J-P, de onpartijdigheid van Één Vandaag wat betreft het integratiedebat, de hypotheekrenteaftrek, het kwam allemaal aan bod. Het waren historische verkiezingen, zeker omdat de VVD de grootste werd. Op naar de coalitiebesprekingen!

Bron: Synovate

André Rouvoet zwichtte voor de kritiek op zijn (al veel te milde) mening op homoseksualiteit.

Nieuwe ophef over de positie van homoseksuelen binnen het christendom: CU-Kamerlid Jonathan van der Geer is de eerste CU’er die uitkomt voor zijn geaardheid. Hij heeft geen vriend, en daarom mag hij blijven van zijn baas André Rouvoet. Verder zei de CU-leider dat hij het ‘moedig’ vindt dat Van der Geer voor zijn geaardheid uitgekomen is.

 Dit alles heeft hem heel wat kritiek opgeleverd. Mensen denken dat het algemeen beleid is bij de ChristenUnie dat homoseksuelen met een relatie niet worden toegelaten bij de CU (net als bij de SGP). Dat is niet waar, zei Rouvoet tegen dagblad Trouw. Hij vindt het ook ‘vervelend dat het zo gegaan is.”

 Hier zien we dat de CU behoorlijk is afgedwaald van hun van oorsprong christelijke wortels. Hoe kun je jezelf nog christelijk noemen en tegelijk openlijke homoseksualiteit ‘moedig’ noemen ?

 De standpunten van de ChristenUnie over homo’s zijn nogal nietszeggend. Ze zijn voor emancipatie van deze groep (de organisatie ‘Refo Anders’, die gericht is op het christelijk omgaan met de homoseksuele geaardheid, wordt genoemd) en geweld tegen homo’s moet worden bestreden. Er wordt niet aangehaald over wat de Bijbel erover zegt, voor christenen het belangrijkste boek op alle terreinen van het leven. Die is daar nogal ondubbelzinnig over: “En ook de mannen hebben de natuurlijke omgang met vrouwen losgelaten en zijn in hartstocht voor elkaar ontbrand. Mannen plegen ontucht met mannen; zo worden ze ervoor gestraft dat ze van God zijn afgedwaald.” (Romeinen 1, vers 27). De C van de ChristenUnie wordt steeds minder waard. Pragmatisme en macht is blijkbaar belangrijker dan de Bijbelse boodschap.

Bronnen: CU , NOS, De Bijbel

Integratie in Nederland faalt.

Op Één Vandaag brak men gisteren met de journalistieke onafhankelijkheid: er was een reportage over integratie. De titel is al niet onpartijdig: ‘Integratie: snoeien of investeren’, alsof je investeert wanneer je maar genoeg geld pompt in integratieprojecten. Even voor de duidelijkheid, investeren betekent dat je geld stopt in iets en dat het je iets oplevert. Maar ik zou de makers van deze reportage willen vragen: wat levert de bodemloze put van integratiecursussen (waar je zelfs leert schaatsen, blijkens de reportage…) onze maatschappij op?

 Een vraag die de naïeve makers van deze reportage hebben laten liggen. Hoor en wederhoor is hen ook vreemd: alleen een paar ‘goed geïntegreerde immigranten’ (nog net geen nieuwe Nederlanders) werden aan het woord gelaten. Zij uiten hun bezorgdheid over de onvrede van Wilders en volgelingen over het falende immigratiebeleid. Ze schijnen nooit goed naar rechtse multikulcritici geluisterd te hebben, die het alleen maar hebben over mensen die niet geïntegreerd zijn en over de hoge criminaliteit onder de (vooral Marokkaanse) jongeren. Dát moet volgens politici aan de rechterkant aangepakt worden, en terecht. Geïntegreerde immigranten hebben dus niets te duchten, ook niet van Wilders (dat heeft hij meermalen gezegd). Het gaat om het ‘tuig’.

 Maar dat boeit de mensen van de Socialistische Staatszender Één Vandaag niet. Er moet propaganda gevoerd worden voor het falende multikulbeleid. Wilders en Co kletsen maar raak: de integratie gaat goed, immigranten zijn veel te zwak om goed aangepakt te worden en die lieve nieuwkomertjes hebben alleen maar goede bedoelingen. Dat beeld werd neergezet tijdens deze uitzending. Wat mij betreft wordt de publieke omroep inderdaad beperkt tot maar één, neutrale zender voor radio en tv, zodat dit soort Orwelliaanse nieuwspraak geen kans meer heeft om de burger te vergiftigen.

Balkenende, wellicht op zijn laatste campagne !?

Wat gaat Balkenende doen ? Wat heeft hij voor plannen voor de toekomst ? Het is allemaal in nevelen gehuld. De premier doet zijn uiterste best zijn CDA uit de impasse te krijgen. Zijn achterban gelooft niet echt meer in hem. Volgens de Elsevier zijn de christendemocraten al op zoek naar een vervanger. Ze geloven niet meer dat ze de grootste worden (dat is eigenlijk logisch gezien de peilingen) en Balkenende zou alleen doorgaan als premier, heeft hij gezegd.

De daling in de peilingen komt doordat het CDA nu al 4 termijnen geregeerd heeft. In die termijnen doe je allicht dingen fout. Daarom willen mensen iets anders, bijvoorbeeld de VVD. Ook Balkenende’s functioneren als debater is niet best. Zo wil hij van de hypotheekrenteaftrek een breekpunt blijven: daar zal niet aangekomen worden als het CDA in het kabinet komt. Tegelijkertijd wil hij samen regeren met D66, die ook een breekpunt van de hypotheekrenteaftrek maakt, maar dan andersom: die moet afgebouwd worden. Daar kan ome JP dus niet eens mee samen regeren.

Natuurlijk was zijn opmerking tijdens het Carré debat tegen de presentatrice over dat ze zo lief kijkt ook een flater. Het was gewoon een manier om geen antwoord te hoeven geven op haar vraag. Het zou slimmer zijn als Balkenende geen namen van partijen als D66 en GroenLinks noemt. Daar kan hij namelijk niet eens mee regeren. PVV en VVD zijn partijen die meer in de lijn van het CDA liggen.

Het h-woord, tegenwoordig gewoon hypotheekrenteaftrek genoemd, is misschien wel het belangrijkste thema van de verkiezingen volgende week woensdag. Door de crisis zijn mensen voorzichtiger geworden met het kopen van een huis, waardoor huizen gemiddeld 7 maanden te koop staan (in 2008 was dat nog 3 maanden). De hele boel is vastgelopen, maar de prijzen dalen nog nauwelijks, zodat huizen niet te verslijten zijn. Voor starters zijn de huizen nog te duur en mensen die wel genoeg geld hebben kopen geen nieuw huis omdat zij hun huis ook niet verkocht krijgen.

 Door de hypotheekrenteaftrek blijven de huizenprijzen kunstmatig hoog, waardoor mensen (vooral starters) nauwelijks een huis kunnen kopen. Als de hypotheekrenteaftrek afgeschaft zou worden, zouden de prijzen weer omlaag gaan zodat de huizenmarkt weer wat in beweging kan komen, redeneren GroenLinks, PvdA, D66, CU en SP.

 Het is echter, gezien de economische tegenwind, onverantwoord nu de renteaftrek af te schaffen. Dit zou mensen ontmoedigen huizen te kopen en mensen die al een hypotheek hebben, zullen in de problemen raken. Bovendien zal de waardedaling, die volgt op de daling in de vraag naar huizen, mensen nog eens ontmoedigen hun huis te verkopen. Ze vangen immers veel minder voor hun huis. Hierdoor zal de markt nog meer stagneren.

 Naast de huizenmarkt zullen ook andere sectoren, zoals vloerenmakers, loodgieters, schilders, hoveniers en meubelmakers, die feitelijk afhankelijk zijn van het succes van makelaars, in de put komen te zitten. We kunnen beter wachten tot de huizenmarkt uit de put is en weer fatsoenlijk draait. Dit moet de overheid blijven stimuleren totdat het weer zo goed gaat, dat die stimulans overbodig is. Pas dan is de economie bij een afschaffing van de hypotheekrenteaftrek gebaat.

Het laatste stukje waarin twee totaal verschillende politieke kopstukken eens uitgelicht worden gaat over een wereldburger en iemand die nogal trots is op haar land (haar partij heet dan ook Trots op Nederland), over Alexander Pechtold, de pragmatist voor wie de globalisering maar niet ver genoeg kan gaan en Rita Verdonk, die de gulden weer wil invoeren.   

 Bij het Radio 1 debat van twee weken geleden gingen Verdonk en Pechtold debatteren over Europa, een belangrijk punt voor Verdonk. Zij is tegen verdere invloed vanuit Brussel en wil zelfs uit de eurozone stappen. Dit vanwege de financiële gevaren die andere eurolanden zoals Griekenland en Portugal opleveren voor de Nederlandse economie.    

 Pechtold vindt de EU juist goed en ziet heil in verdere samenwerking tussen de EU-landen. De slogan van de D66 in de Europese verkiezingen was niet voor niets “Europa ja!”. Uit de eurozone stappen zou juist slecht zijn voor de Nederlandse economie omdat de export, waar dit land het van moet hebben, dan moeilijker verloopt.    

 Op het gebied van de drie I’s, Immigratie, Integratie en Islam, denken de twee lijsttrekkers ook tegengesteld. Uit Rita Verdonk vermakelijke verkiezingsspotje bleek dat zij vooral de Marokkaanse jongeren wil aanpakken. De integratie moet beter, de immigratie en islam minder, vindt de TON-lijstrekker.    

 Alexander Pechtold zegt de straffen niet te willen verhogen. Meermalen zei hij: “Ik houd niet zo van hard, harder, hardst.” Hoewel de D66 niet wil bezuinigen op ‘blauw op straat’, wil Pechtold, in tegenstelling tot Verdonk, de privacy van burgers beschermen. Verdonk vindt veiligheid belangrijker dan privacy.    

 Waar Verdonk, die overigens op 0 zetels in de peilingen staat, kiest voor nationalisme, harde aanpak van vijanden van ‘de burger’ en beperkingen van de EU, kiest Pechtold voor, zoals hij het zelf noemt, ‘vooruitgang’. Niet blijven steken in nationalisme. Vooruitgang is voor Alex onder andere meer Europa.

In dit tweede artikel van tegenpolen zoomen we in op de pragmatische GroenLinks-leidster Femke Halsema en de kersverse, principiële SGP-lijsttrekker Kees van der Staaij. Halsema, een voorvechter van vrouwenrechten. De belastingaftrek voor huismoeders krijgen noemde ze ‘aanrechtsubsidie’. Dit tot grote verontwaardiging van Van der Staaij. De SGP-leider Van der Staaij pleit juist voor het recht om je als vrouw in te zetten voor je gezin. Ook strijdt hij voor het recht van zijn partij om vrouwen niet op de kieslijst te zetten.

Halsema debatteert op een enthousiaste, energieke en soms wat heftige manier. Ze laat vaak een glimlachje zien als ze praat en is mediageniek. Van der Staaij heeft meer woorden nodig en verheft zijn stem zelden. Een heftige of verongelijkte toon zal hij niet snel aanslaan. Hij brengt zijn boodschap aan de man door rustig te praten met af en toe een woordgrapje tussendoor (na de val van het kabinet zei hij: “Hype, hype hoera”).

Inhoudelijk is Van der Staaij en de SGP niet pragmatisch te noemen. Hij is vooral principieel. Zijn belangrijkste doel is om het gezin weer de hoeksteen van de samenleving te laten worden. Vrouwen moeten niet de arbeidsmarkt opgejaagd worden. Homo-emancipatie past daar ook niet bij, vindt de SGP. Prostitutie moet worden afgeschaft.
Halsema is juist een voorstander van homo-emancipatie. Zij wil de bescherming van homoseksuelen vastleggen in de grondwet, zodat bijzondere scholen, die behoren tot Van der Staaijs’ achterban, geen homoseksuele leraren mogen weigeren.

Ook is Van der Staaij een fervent voorvechter van ‘het leven’; abortus en euthanasie dienen verboden te worden. Ook hier heeft Halsema een tegengestelde lijn: mensen moeten zelf kunnen beslissen over hun leven.
Ondanks dat deze twee politieke leiders mijlenver van elkaar afstaan, is er weinig vuurwerk tussen hen. Dat komt doordat ze allebei niet tot de grootste partijen behoren en ze allebei kalmer van karakter zijn dan bijvoorbeeld Wilders of Rutte.

Cohen en Wilders

Dit is het eerste artikel van de rubriek ‘tegenpolen’. In deze rubriek worden twee totaal verschillende lijsttrekkers, die vaak tegenover elkaar staan in debatten, eens nader bekeken. Om eens goed te beginnen: Wilders en Cohen.

Toen Cohen aantrad als leider van de PvdA, begon Wilders al meteen met Cohen te typeren als ‘multicultiknuffelaar’ en ‘theedrinker’. In het campagnefilmpje van de PVV haalt Wilders ook al fors uit naar Cohen. In het premiersdebat van RTL hield Wilders dezelfde lijn aan: hij noemde het een dreigement van Cohen toen hij zei dat hij met Nederland hetzelfde wilde doen als met Amsterdam.

Cohen is in alles precies het omgekeerde van Wilders. Waar Wilders keihard is in zijn debatten en de confrontatie niet uit de weg gaat, probeert ‘ome Job’ de boel bij elkaar te houden. Dit typeert hem. Zelf beschreef hij zichzelf als ‘betrokken toeschouwer’, iemand die niet echt een duidelijke mening heeft, maar wel betrokken is bij wat er gebeurt in dit land. Hij vindt Wilders een ‘gevaar voor dit land’ en denkt dat de grondwet niet veilig is bij de PVV, waar Wilders dan weer verontwaardigd over is.

Qua standpunten en visies verschillen Geert en Job zo mogelijk nog meer. Waar Wilders een totale immigratiestop voor moslims wil, vraagt Cohen om meer respect voor minderheden, zoals de moslims. Waar Wilders de islam bestrijdt, wil Cohen polarisatie en tweedeling bij de bevolking tegengaan.

In de peilingen staat Job Cohen nog ver boven Wilders. Het integratiedebat is een beetje vergeten, waardoor Wilders weinig kansen krijgt zijn belangrijkste issue aan de man te brengen. Cohen heeft dus niet zoveel last van Geert als hij waarschijnlijk verwachtte. Maar de man heeft het moeilijk genoeg met de debatten over economie. Wilders en Rutte zou misschien wat teveel worden.

Bron: RTL Reformatorisch Dagblad

Over mogelijke coalities na 9 juni wordt al druk gespeculeerd. Als politiek betrokken journalist in opleiding voel ik de drang dat ook te doen. VVD, PvdA, CDA en PVV staan bovenaan. Drie van de vier grootste partijen zijn ‘rechts’ te noemen. Het ligt voor de hand dat we een rechtse coalitie krijgen, zeker als je ziet dat de PvdA alleen maar daalt en de VVD en CDA een stijgende lijn hebben. De PVV van Geert Wilders lijkt het moeilijk te hebben: zij dalen alleen maar. Paars III ligt ook niet voor de hand, Rutte achtte een coalitie met de PvdA ‘onwaarschijnlijk’. De waarschijnlijkste coalitie op dit moment is: VVD-CDA-PVV, samen goed voor maar liefst 80 zetels.

 Over links wordt het moeilijk een coalitie te vormen. PvdA, GroenLinks, SP, D66, PvdD en CU halen bij elkaar nog niet eens een meerderheid: zij komen aan 68 zetels.

 Progressief rechts (VVD-D66-CDA) haalt net geen meerderheid. Zij komen uit op 72 zetels. Als één van deze partijen iets stijgt, is dit echter een optie.

 Hoewel VVD-leider Mark Rutte een derde paarse coalitie uitsluit, is dit technisch gezien goed mogelijk. VVD-PvdA-D66 komen samen op 76 zetels uit.

 Christelijk rechts komt, net als progressief rechts, uit op 72 zetels. Dit zou dan een coalitie worden tussen VVD, CDA, CU en SGP. Je zou ook in plaats van CU de PVV kunnen nemen. Dan kom je aan 82 zetels; een ruime meerderheid. De coalitie zou dan zijn: VVD-PVV-CDA-SGP. Omdat de laatste partij, de SGP, de oudste partij van de Tweede Kamer is, en één van de weinig partijen die nooit geregeerd heeft is, ligt deze coalitie niet erg voor de hand.

 Zoals je ziet worden de verkiezingen van volgende week woensdag spannend. De coalitievormingen daarna zullen nog spannender worden. Wie gaat met wie in de coalitieboot ? We gaan het zien.